22. Hukuk Dairesi 2014/12061 E. , 2014/13183 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Bursa 3. İş Mahkemesi
TARİHİ : 14/06/2012
NUMARASI : 2010/765-2012/386
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı işveren işyerinde sunucu ve ekonomi editörü olarak çalıştığını ve bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma, yol ücreti ve prim istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan ispatlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2. Davacı işçinin prime hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Somut olayda; davacı, sabit 1.500,00 TL net ücretin yanında işverene kazandırdığı prodüksiyon, reklam ve sponsorluk gelirlerinin %10"u oranında prim karşılığı çalıştığını ve prim alacaklarının ödenmediğini ileri sürerken; davalı, şirkette düzenli bir prim uygulaması olmadığını savunmuştur. Dosyada davacıya prim ödeneceğine ilişkin bir sözleşme, anlaşma, protokol vb. bir belgeye rastlanmamıştır. Yargılama sırasında dinlenen ve davalı ile arasında husumet bulunan davacı şahidi, davacının iddiasını destekler şekilde işyerinde programı yapan kişinin televizyona sağladığı reklam gelirleri üzerinden %10 oranında prim aldığını beyan etmiş ise de; davalı şahitleri işyerinde düzenli ve herkesçe bilinen bir prim uygulaması olmadığını, işverenin yapılan bir işten çok memnun olması halinde ödül mahiyetinde bir miktar ödeme yapabileceğini belirtmişlerdir. 2009 yılı Mart ve Mayıs aylarında davacıya yapılan prim ödemeleri o dönem elde edilen gelirin %10"unun çok altındadır. Davacı işverene kazandırdığı gelirlerin %10"u oranında prime hak kazandığını yöntemince ispatlayamamış olup, 2009 yılı Mart ve Mayıs aylarında yapılan prim ödemeleri de arızi olarak yapılmıştır. Davacı prim uygulamasının varlığını ve oranını yeterli, somut ve inandırıcı delillerle ispatlayamadığından, anılan alacağın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3.Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Somut olayda; davacının fazla çalışma talebi şahit anlatımlarına göre hesaplanıp hüküm altına alınmıştır. Davalı taraf, davacının iş sözleşmesinde fazla çalışmanın ücrete dahil olduğuna dair hüküm bulunduğunu savunmuştur. İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönündeki kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, ikiyüzyetmiş saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir. Mahkemece davacının iş sözleşmesi celp edilmeli, fazla çalışmanın ücrete dahil olduğuna dair hüküm bulunması halinde, yıllık ikiyüzyetmiş saat fazla çalışma süresi hesaplamalardan mahsup edilmelidir. Davacının haftanın altı günü 09:00-18:00 saatleri arasında çalıştığı dosya kapsamı ile sabit olup, saat 18:00"i geçen çalışmalar yönünden eksik inceleme yapılmıştır. Davalı işverene ait işyerinden davacının hangi günler programı olduğu ve programının saat kaça kadar sürdüğünü tespite yarar belgeler celp edilmeli, 18:00"den sonraki çalışma süresi ve şekli belirlendikten sonra fazla çalışma alacağı yeniden hesaplattırılmalıdır. Eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.