
Esas No: 2021/9979
Karar No: 2022/4784
Karar Tarihi: 14.06.2022
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/9979 Esas 2022/4784 Karar Sayılı İlamı
Özet: (Bu özet Yapay Zeka tarafından yazılmıştır. Hukuki olarak geçerliliği yoktur.)
Sanık, 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'na aykırılık suçundan mahkumiyet kararı almıştır. Ancak, sanığın temyize götürdüğü kararın yeniden ele alınması sonucu mahkumiyeti kesinleşmiştir. Daha sonra, sanık eşine karşı basit yaralama ve tehdit suçlarını işlemiş ve bu suçlardan mahkum olmuştur. Yeniden ele alınan dosyada, sanık hakkındaki önceki hüküm açıklanmıştır. Kararda, 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gereken taşınmaz kültür varlıklarının tescil edilmese dahi bu vasfını koruduğu ve bu nedenle sanık hakkında indirim yapılamayacağı belirtilmiştir. Sanığın, diğer sanıklarla birlikte hareket ederek Tepeören Merkez Mezarlığı'nda kazı yaparak kültür varlığına zarar verdiği tespit edilmiştir. CMK'nın 231/11. maddesi gereğince hüküm açıklanmış, sanık 2863 sayılı Kanunun 74/1 ve 74/1-son maddeleri ile TCK'nın 53. ve 62. maddelerine göre cezalandırılmıştır.
Kanun Maddeleri:
- 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 6. maddesi
- 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 74/1 ve 74/1-son maddeleri
- Türk Ceza Kan
"İçtihat Metni"
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
Hüküm : CMK’nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanması ile; 2863 sayılı Kanunun 74/1, 74/1-son, TCK’nın 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Tuzla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/04/2012 tarih 2009/510 E. - 2012/504 K. sayılı kararı ile sanık ... temyiz dışı diğer sanıklar hakkında verilen beraat kararının Yargıtay 12. CD’nin 05.11.2014 tarih 2013/26801 E. - 2014/21894 K. sayılı kararı ile bozulmasına müteakip İstanbul Anadolu 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/03/2016 tarih 2014/584 E. - 2016/110 K. sayılı kararı ile sanığın, 2863 sayılı Kanunun 74/1, 74/1-son, TCK’nın 62, 53. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın 20/04/2016 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 07/12/2018 tarihinde TCK’nın 86/2, 3-a maddesinde düzenlenen eşe karşı basit yaralama ve TCK’nın 106/1-1.cümlesinde düzenlenen tehdit suçlarını işlediği ve İstanbul Anadolu 39. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/7 E. - 2020/167 K. sayılı kararı ile bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verildiği, kararın 25/02/2020 tarihinde kesinleşmesi ile ihbar üzerine yeniden ele alınan dosyada sanık hakkında önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair İstanbul Anadolu 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/06/2020 tarihli ve 2020/207 E. - 2020/218 K. sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
07/01/2009 olan suç tarihine 20/04/2016 - 07/12/2018 tarihleri arasındaki durma süresi eklendiğinde zamanaşımının henüz dolmadığı değerlendirilerek yapılan incelemede;
Kültür varlığı bulmak amacıyla kazı yapılan yerin suç tarihinden sonra İstanbul V Numaralı Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 01/11/2012 tarih, 765 sayılı kararı ile korunması gerekli kültür varlığı olarak tescil edildiği görülmekle birlikte, 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür varlıklarının tescil edilmese dahi bu vasfını korudukları, bu kapsamda, sanık hakkında tayin edilen hapis cezası üzerinden 2863 sayılı Kanunun ikinci cümlesi uyarınca indirim yapılamayacağının nazara alınmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanığın, temyiz dışı diğer sanıklarla birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, kültür varlığı bulmak amacıyla Tepeören Merkez Mezarlığında 2.40 m. derinliğinde kazı yapmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla;
Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, atılı suçla bir ilgisinin olmadığına dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 14/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Sayın kullanıcılarımız, siteden kaldırılmasını istediğiniz karar için veya isim düzeltmeleri için bilgi@abakusyazilim.com.tr adresine mail göndererek bildirimde bulunabilirsiniz.