
Esas No: 2013/5046
Karar No: 2014/40391
Karar Tarihi: 26.12.2014
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2013/5046 Esas 2014/40391 Karar Sayılı İlamı
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : İSTANBUL 10. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 08/11/2012
NUMARASI : 2011/434-2012/630
DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının 01/05/2009 tarihinde davalı şirketin işletmeciliğini yaptığı, T.. Residence"da ön büro müdürü olarak çalışmaya başladığını, 6 ay sonra otel müdürü olarak atandığını, davalı şirketin hiçbir gerekçe göstermeksizin 13/12/2010 tarihinde iş sözleşmesini feshettiğini, işveren tarafından alacaklarının tamamının ödenmediğini, iş sözleşmesinin kötü niyetli feshedildiğini iddia ederek müvekkilinin işe iadesine, boşta kalan ücretinin, işe başlatılmazsa 8 aylık ücretin, ayrıca kötü niyet tazminatı, fazla mesai ücreti alacağı ile yıllık izin ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, davacının işe iade talebi tefrik edilerek başka esaslı dosyada görülmeye devam etmiş, davacının talep ettiği işçilik alacakları yönünden yargılamaya işbu dosyada devam edilmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının 04/05/2009 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını ve işletme müdürü (genel müdür) olarak görev yaptığını, davacının 2. yıllık için yıllık ücretli izne hak kazanamadığını, 1. yıl için hak ettiği 14 gün izinden 12 gününün kullandığını, kalan 2 günlük iznin kendisine ödendiğini, bu hususun Aralık 2010 bordrosunda gösterildiğini ve ibraz edilen dekonttan anlaşılacağı üzere ödeme yapıldığını, fazla çalışma ücretine hak kazanamadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı vekili yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece davacının fazla mesai ücreti talebi üst düzey yönetici olduğu gerekçesi ile reddedilmiş ise de, bu sonuca varılırken davacının 04.05.2009-Ocak 2010 tarihleri arasında ön büro şefi olarak çalıştığı gözden kaçırılmıştır. Davacının üst düzey yönetici niteliği taşımadığı ön büro şefi olarak çalışmasına ilişkin çalışma şekli, taraf tanıkları tekrar dinlenerek açıklattırılıp değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekirken tüm çalışma döneminde üst düzey yönetici olduğunun kabulü isabetsizdir.
3-Hükmedilen miktarın net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açabileceğinin düşünülmemesi hatalıdır.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.