9. Hukuk Dairesi 2012/1796 E. , 2014/2030 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : ANKARA 2. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 04/07/2011
NUMARASI : 2009/925-2011/447
DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalılar avukatlarınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 28.01.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan S.. F.. Taşımacılık Turizm Otomotiv Petrol Organizasyon Dağıtım Tic ve San. Ltd. Şti. adına Avukat A..K.. ile diğer davalılar adına Avukat M.. A..A.. ile karşı taraf adına Avukat Süleyman C..B.. geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi Ş.Çil tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı işçi, 01.06.1996 tarihinde davalılardan F.. Turizm Tic. Ltd. Ştinin Ankara Kızılay da bulunan işyerinde idari işlerde çalışmaya başladığını, bunun yanı sıra şirketin yan kuruluş olan ve aynı şahıslar tarafından kurulan F. Turizm A.Ş işyerlerinde de çalıştığını, işveren tarafından 15.03.2005 tarihinde davalı şirketlerden A.. Taşımacılık Ltd. Şti ne geçişinin yapıldığını, bu şirkette çalışırken 15.06.2009 tarihinde işten çıkartıldığını, F.. Turizm Tic. Ltd. Şti F.. Turizm A.Ş ve A.. Taşımacılık Ltd. ŞTi borçları nedeniyle zor duruma düşünce tüm mal varlıklarını diğer yan kuruluş olan S.. F..Turizm Ltd. Ştine geçirdiğinden bu şirketin de alacaklarından diğer şirketlerle birlikte sorumlu olduğunu, haftanın 7 günü dini ve milli bayramlar dahil 08,00-22,00 saatleri arası çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını, 2008 yılı Temmuz ayından itibaren ücretlerinin ödenmediğini, iş akdinin sona erdiği tarihte aylık ücretinin net 850,00 TL olduğunu beyanla, kıdem, ihbar, izin, fazla çalışma ücreti,hafta tatili ücreti,bayram ve genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Seray F.. Taşımacılık Turizm Ltd. Şirketi ile F.. Turizm Tic. A. Şirketi davacının kendilerinde işçi olarak çalışmadığını savunmuşlar, F.. Turizm Tic. Ltd. Şirketi adına yapılan savunmada da bir süre çalışan işçinin haklarının davalı bu şirkette çalıştığı süreyle sınırlı hesaplanması gerektiği belirtilmiştir. Davalı firması da Ankara’da işyerlerinin olmadığını savunmuştur.
Mahkemece, davalı şirketlerin ortakları aynı kişiler olup aynı adreste faaliyette bulunduklarından ve davacıda iş görme borcunu aynı adreste yerine getirdiğinden İş Kanunu’nun 2/6 maddesi de göz önünde tutularak davalıların müteselsil sorumlu olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Dosya içinde bulunan 15/03/2011 tarihli bilirkişi raporuna göre taleple bağlı kalınarak isteklerin kabulüne karar verilmiştir.
Kararı yasal süresi içinde davalılar vekilleri temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece, hem organik bağ hem de asıl işveren alt işveren ilişkisine dair İş Kanunu madde numarası belirtilmek suretiyle davaya konu işçilik alacaklarından davalıların birlikte sorumluluğuna gidilmiştir.
Mahkemece hükme esas alınan hesap raporunda davalı şirketler arasında organik bağ olmadığı açıklanmıştır. Raporda, F.. Ltd Şirketi ile A.. Şirketinin ayrı ayrı sorumlulukları belirlendiği halde, Mahkemece, hesaplama organik bağ esasına göre tüm süre ve son ücret üzerinden yapılmış gibi karar verilmesi de doğru değildir. Öte yandan davalılar arasında asıl işveren alt iş veren ilişkisi olmadığı ve bu yönde bir iddia bulunmadığı halde, İş Kanunu’nun 2/6. maddesinden söz edilerek sonuca gidilmesi de hatalıdır.
Öncelikle belirtmek gerekir ki, davacı işçinin davalılardan F. Turizm AŞ de çalışması bulunmamaktadır. Sözü edilen şirket yönünden davacının iş görme edimini ifa ettiği kanıtlanabilmiş değildir. Yine davacının davalı S.F. Ltd Şirketinde çalışması olmayıp, sözü edilen şirketin diğer davalı şirketlerin malvarlıklarını devraldığı yönünde dosyada delil bulunmamaktadır. Bilirkişi raporunda da davalılar ..Turizm AŞ ve S. .. Ltd Şirketinin sorumlu olmadığı belirtilerek diğer davalıların kendi dönemlerinden ayrı ayrı sorumlulukları belirlenmiştir. Ancak Mahkemece aynı rapora itibar edildiği halde davacının çalışmalarının olmadığı ve organik bağın yöntemince kanıtlanamadığı .. Turizm AŞ ve S.... Ltd Şirketlerinin sorumluluğuna karar verilmesi hatalıdır. Her iki şirket yönünden sıfat yokluğu sebebiyle davanın reddine karar verilmelidir.
Dosya içeriğine göre davacı işçi, davalılardan .. Ltd Şti ve A.. Ltd Şirketleri nezdinde ayrı ayrı çalışmış olup her iki şirketin ortakları kısmen aynıdır. Davacının her iki şirkette birbiri ardına ara vermeksizin çalıştığı görülmektedir. Bu noktada davacının yaptığı işin ve işyerinin fiilen değişip değişmediği araştırılarak işyeri devri ya da iş sözleşmesinin devri olup olmadığının tespiti önem kazanmaktadır. İşyeri devri ya da iş sözleşmesinin devri olması durumunda davacıyı fiilen çalıştırdığı anlaşılan her iki işverenin sözü edilen hukuki kurumlar çerçevesinde sorumluluğu belirlenmelidir. İşyeri ya da iş sözleşmesinin devredilmediğinin belirlenmesi halinde ise bilirkişi raporunda yer aldığı üzere her iki işverenin kendi dönemlerinden ayrı ayrı sorumluluğuna gidilmelidir. Mahkemece F.. Ltd Şti ve A..Ltd Şirketlerinin sorumluluklarının belirlenmesi noktasında eksik incelemeyle karar verilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, davalılar yararına takdir edilen 1.100.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.