Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2020/3214 Esas 2020/5462 Karar Sayılı İlamı

Abaküs Yazılım
2. Hukuk Dairesi
Esas No: 2020/3214
Karar No: 2020/5462

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2020/3214 Esas 2020/5462 Karar Sayılı İlamı

Özet:

2. Hukuk Dairesi tarafından verilen bir boşanma ve tedbir nafakası davası ile ilgili kararın temyiz edildiği ve davacı-davalı kadının erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz ettiği belirtilmektedir. Yapılan yargılamada erkeğin tam kusurlu olduğundan bahisle boşanma davasının reddedildiği ve kadın yararına tedbir nafakasına hükmedildiği belirtilmektedir. Ancak, bölge adliye mahkemesi tarafından tarafların sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı gerekçesi ile eşit kusur belirlenmesine rağmen, davacı ve davalı tanıklarının beyanlarından, kadının sadakatsizliğine ilişkin vakıanın 2013 yılında gerçekleştiği, bu olaydan sonra tarafların bir arada yaşamaya devam ettiği, erkeğin kadını affettiği veya hoşgörü ile karşıladığı anlaşıldığı için kadına kusur yüklenemeyeceği belirtilmektedir. Bu nedenle erkeğin boşanma davasının reddi gerektiği, kararın bozulması gerektiği vurgulanmaktadır.
Kanun Maddeleri:
- Türk Medeni Kanunu (TMK) Madde 166/3, 174, 175, 178, 192
- TMK Yönetmeliği Madde 8, 9, 18, 19, 24, 29
2. Hukuk Dairesi         2020/3214 E.  ,  2020/5462 K.

    "İçtihat Metni"

    MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
    DAVA TÜRÜ : Tedbir Nafakası-Boşanma

    Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından, erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
    Davalı-davacı erkek tarafından açılan boşanma istemli dava ile davacı-davalı kadının açtığı birleşen tedbir nafakası istemli davaların yapılan yargılaması sonucunda mahkemece; erkeğin tam kusurlu olduğundan bahisle boşanma davasının reddine ve kadın yararına tedbir nafakasına hükmedilmiş olup, erkek tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, bölge adliye mahkemesince tarafların eşit kusurlu olduğundan bahisle erkeğin davasının kabulüne, çocuklar ve kadın için nafaka ödenmesine ve tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı-davalı kadın tarafından yukarıda gösterildiği şekilde temyiz edilmiştir.
    Her ne kadar, bölge adliye mahkemesince tarafların sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı gerekçesi ile eşit kusur belirlemesi yapılmış ise de, davacı ve davalı tanıklarının beyanlarından ve dosya kapsamından kadının sadakatsizliğine ilişkin vakıanın 2013 yılında gerçekleştiği, bu olaydan sonra tarafların 2017 yılına kadar bir arada yaşamaya devam ettiğinin anlaşıldığı, bu nedenle erkeğin kadına kusur olarak atfedilen vakıayı affettiği en azından hoşgörü ile karşıladığının kabulü gerektiği ve kadına kusur olarak yüklenemeyeceği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, kadının boşanmayı gerektiren kusurlu bir davranışı kanıtlanamadığından davalı-karşı davacı erkeğin boşanma davasının reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.
    SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.05.11.2020 (Prş.)





    Bu web sitesi, sisteminin bir üyesidir.