Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2020/5063 Esas 2020/5987 Karar Sayılı İlamı

2. Hukuk Dairesi
Esas No: 2020/5063
Karar No: 2020/5987

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2020/5063 Esas 2020/5987 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi tarafından verilen 2020/5063 E. ve 2020/5987 K. sayılı kararda, taraflar arasında yapılan muhakeme sonucunda karşılıklı boşanma-alacak davası görülmüştür. Davalı erkeğin para alacağı talebi incelenirken, HMK m. 362/1-b bendi uyarınca miktar veya değeri 72.070,00 TL'yi aşmayan kararlar temyiz edilemez hükümleri doğrultusunda bu talep reddedilmiştir. Tarafların diğer temyiz itirazları da reddedilerek, mahkeme kararı onanmıştır. Bu kararda değinilen kanun maddeleri şunlardır: HMK m. 362/1-b, 6100 sayılı HMK'nın 362. maddesi, 6763 sayılı Kanunun 44. maddesi, HMK'ya eklenen ek madde 1, HMK m. 341 ve Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi.

2. Hukuk Dairesi 2020/5063 E. , 2020/5987 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Alacak

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Davalı erkeğin para alacağı talebine yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;
6100 sayılı HMK’nın 362. maddesinin 1. fıkrasının b bendi uyarınca "Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar” temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli 6763 sayılı Kanuncun 44. maddesi ile de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen ek madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarının (HMK m. 341, 362) Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibariyle bu miktar “72.070,00 TL” olarak belirlenmiştir.
Davalı erkeğin para alacağı talebine yönelik tutar 14.000,00 TL olup, karar tarihindeki temyiz inceleme kesinlik sınırım aşmadığından, bölge adliye mahkemesi kararı 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu"nun madde 362/1-a bendine göre kesin niteliktedir. Açıklanan nedenle, davalı-davacı erkeğin temyiz dilekçesinin para alacağı talebi yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, davalı-davacı erkeğin para alacağı talebine yönelik temyiz dilekçesinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple REDDİNE, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 267.80"er TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.19.11.2020 (Prş.)