1. Ceza Dairesi 2014/5148 E. , 2015/1030 K.
"İçtihat Metni" Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, mala zarar verme
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-) Sanık .. müdafiinin süresinden sonra yapmış olduğu duruşmalı inceleme talebinin CMUK’nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .. maktül .. kasten öldürme, mağdur .. öldürmeye teşebbüs ve mağdur .. kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafıinin sübuta, suçların niteliğine, haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
A-) Sanık .. hakkında mağdur .. yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, kemik kırığı nedeniyle yapılan artırım sırasında TCK.nun 87/3. maddesine göre artırım yapıldığının gösterilmemesi yasaya aykırı ise de; bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 3. paragrafının 3. bendinin "Sanık .. eylemi nedeniyle katılan .. hafif derecede kırık meydana geldiğinden 5237 sayılı TCK.nun 87/3. maddesi gereğince sanığın cezasından taktiren 1/6 oranında artırım yapılarak, sanığın 3 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına," şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hüküm ile sanık .. hakkında maktül .. kasten öldürme suçundan verilen ve re"sen de temyize tabi olan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),
B-) Sanık .. hakkında mağdur ..’a yönelik öldürmeye teşebbüs ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden;
Oluşa ve dosya kapsamına göre; Sanık .."ın av tüfeği ile ateş ederek maktül .. öldürmesinden sonra sanığın av tüfeği ile mağdur ..’a da ateş ettiği, mağdur .. kendisine ait evin içerisine kaçması nedeniyle av tüfeğinden çıkan saçmaların mağdura isabet etmediği, bunun üzerine sanığın mağdurun evinin penceresinin önüne gelerek içeride bulunan mağdura bir kez daha ateş ettiği, av tüfeğinden çıkan saçmaların evin camını kırarak mağdur .. çömelmesi nedeniyle üzerinden geçip oda içerisindeki duvara isabet ettiği olayda;
a-) Sanık .. hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;
Meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında alt sınırdan ceza tayini yerine, 15 yıl hapis cezasına hükmolunarak fazla ceza tayini,
b-) Sanık .. hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden; Sanığın eyleminin, mağdur .."ı öldürmeye teşebbüs ve mala zarar verme suçlarını birlikte oluşturduğu, ancak TCK.nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca sadece en ağır cezayı gerektiren öldürmeye teşebbüs suçundan dolayı cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, ayrıca TCK.nun I5l/l maddesi gereğince mala zarar verme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,
c-) Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK"nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına ilişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık, mağdur ve katılan için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, öldürmeye teşebbüs ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 26/02/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.