
Esas No: 2017/13028
Karar No: 2018/10905
Karar Tarihi: 07.05.2018
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2017/13028 Esas 2018/10905 Karar Sayılı İlamı
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, işyerinde işçi fazlalığı olduğu gerekçesiyle iş akdine işverence son verildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı Savunmasının Özeti:
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Temyiz:
Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut olarak davalıya ait işyerinde taş kırma ustası olarak çalışmakta olan davacının hizmet süresine ilişkin olarak hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davacının hizmet süresi 29.03.2006-31.05.2009 ve 17.07.2009-31.07.2009 tarihleri arasında 3 yıl 2 ay 16 gün olarak kabul edilmiş ise de dosyadaki belgelerden davacının çalışmasının kesintili olduğu anlaşılmaktadır. Davacının taş ocağı işyerinde çalıştığı da dikkate alındığında yılın tamamında çalışması mümkün olmayıp, fiilen çalışılan günlerin Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirildiği ve ayın 30 günü yerine, çalışılan gün sayısı kadar bildirim yapılmak suretiyle çalıştığı dosya içindeki Kurum hizmet dökümü cetvelinden de anlaşılmaktadır. Davacı işçi ile aynı şekilde çalışan İbrahim Koyun adlı işçi bakımından Sosyal Güvenlik Kurumu hizmet dökümü kayıtlarına itibar edilmiş ve bu yönüyle onanmak suretiyle karar kesinleşmiştir. Böyle olunca davacı işçinin de hizmet dökümü kayıtlarında geçen sürelerde davalı işverene ait işyerinde fiilen çalıştığı kabul edilmeli ve hesaplama buna göre yapılmalıdır. Mahkemece dosya içinde yer alan eksik bildirim cetvelleri ve hizmet dökümü kayıtları gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.