
Esas No: 2014/20525
Karar No: 2017/1287
Karar Tarihi: 20.03.2017
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2014/20525 Esas 2017/1287 Karar Sayılı İlamı
"İçtihat Metni"
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı/karşı dava davalısı; kayden maliki olduğu 8 no’lu bağımsız bölümü davalı ...’tan 04/02/2011 tarihinde satın aldığını, sözkonusu taşınmazda davalıların halen birlikte oturduklarını ihtarlara rağmen boşaltmadıkları gibi kira sözleşmesi de yapmadıklarını belirterek haksız el atmanın önlenmesine ve satın alma tarihi olan 04/02/2011 tarihinden dava tarihine kadar toplam 4.800-Tl ecrimisilin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı/karşı dava davacıları; taşınmazın teminat amaçlı olarak davacıya devredildiğini, davalı ...’in 2004 yılından beri oturduğunu, taşınmazda ikamet etmeyen Yusuf yönünden davanın husumetten reddini ve her iki davalı yönünden asıl davanın reddini savunmuşlar, karşı davacı ... ise 8 no’lu bağımsız bölümün kendisine ait olduğunun tespiti ile davacı adına olan tapu kaydının iptali ve adına tescilini istemiştir.
Mahkemece, asıl davanın kabulü ile davalıların 8 no’lu bağımsız bölüme el atmalarının önlenmesine ve 4.800-TL ecrimisilin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan tahsiline, karşı dava yönünden ise; harcı yatırılarak usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.
Karar, davalı/karşı davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ..."un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.
-KARAR-
Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayanağı yasal ve hukuksal gerekçeye delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, özellikle davalı ...’un 8 no’lu bağımsız bölüm üzerinde mülkiyet iddia etmesine ve davalı ...’in de fiilen kullanan konumunda olması nedeniyle elatmanın önlenmesi ile ecrimisil davalarının o yeri kullanan ve kullandıran aleyhine açabileceği ve kullanımın haklı ve geçerli bir nedene dayanmadığı gözetilerek, asıl davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalı-karşı davacıların aşağıdaki bent dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.
./..
Bilindiği üzere, harç kamu düzeni ile ilgili olup temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın re’sen gözetilmesi gereken hususlardandır. El atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemiyle açılan davalarda, dava değeri her iki istemin değerinin toplamından ibaret olup (04.03.1953 T. 10/2 sayılı YİBK) harcın bu değer üzerinden hesaplanması gerekmektedir. Eldeki davada çekişme konusu 8 no’lu bağımsız bölümün dava tarihi itibariyle değeri 75.000-Tl olarak saptanmış, mahkemece el atmanın önlenmesi ile 4.800-TL ecrimisilin kabulüne karar verilmiş olduğuna göre harca esas değer her iki istemin toplamı olan 79.800-TL olup, hüküm tarihi itibari ile alınması gereken 5.451,13-TL harçtan peşin olarak alınan 1.267,30-TL harcın mahsubu ile kalan 4.183,83-TL harcın tahsili gerekmekte ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 4 üncü maddesindeki “Harçlar yasası uyarınca 328,00-TL harç alınmasına,peşin alınan 1.267,30-TL harçtan mahsubu ile geriye kalan 939,40-TL harcın davalılardan tahsili...”kısmının hüküm metninden çıkarılmasına” yerine “ Alınması gereken 5.541,13-TL harçtan peşin olarak alınan 1.267,30-TL harcın mahsubu ile kalan 4.183,83-TL harcın davalı-karşı davacılardan tahsili ile Hazine"ye gelir kaydına” ibaresinin yazılmasına, davalı/karşı davacının temyizi üzerine re"sen yapılan inceleme sonucu 6100 sayılı HMK"nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK"nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.