
Esas No: 1992/2540
Karar No: 1993/181
Karar Tarihi: 20.01.1993
Danıştay 9. Daire 1992/2540 Esas 1993/181 Karar Sayılı İlamı
Özet: (Bu özet Yapay Zeka tarafından yazılmıştır. Hukuki olarak geçerliliği yoktur.)
Bu mahkeme kararı, demir mamülleri üretimi yapan bir şirketin 1985 yılı defter ve belgeleri üzerinde yapılan incelemenin sonucunda kesilen özel usulsüzlük cezası ve kaçakçılık cezası ile ilgilidir. Yapılan inceleme sonucunda fason işçilik gelirinin, işlenmiş demirden kaynaklanan envanter farkının, hurda madde artığı satış hasılatlarının kayıt altına alınmadığı tespit edilmiştir. Elektrik ve yardımcı madde kullanımındaki farklılıkların da dikkate alındığı randıman hesabı sonucunda vergi matrahı yeniden tespit edilmiş ve kusur cezası uygulanması gerektiği belirtilmiştir. Özel usulsüzlük cezası konusunda bir işlem tesis edilmediği ve kaldırılması gerektiği ifade edilmiştir. Kanunlar açısından ise 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin 1. fıkrasına atıfta bulunulmuştur.
Daire : DOKUZUNCU DAİRE
Karar Yılı : 1993
Karar No : 181
Esas Yılı : 1992
Esas No : 2540
Karar Tarihi : 20/01/993
RANDIMAN HESABINDAN KAYNAKLANAN FARKA KAÇAKÇILIK DEĞİL, KUSUR CEZASI UYGULANMASI GEREKTİĞİ HK.
Demir mamülleri üretimi işiyle iştigal eden yükümlü şirketin 1985 yılı defter ve belgeleri üzerinde Katma Değer Vergisi yönünden yapılan inceleme sonucu kesilen özel usulsüzlük cezası ile kaçakçılık cezalı olarak tarh olunan Katma Değer Vergisinin kaldırılması istemi ile açılan davayı, yapılan inceleme sonucunda, fason işçilik gelirinin, işlenmiş demirden kaynaklanan envanter farkının, hurda madde artığı satış hasılatları olan toplam … liranın defterlere kayıt edilmediğinin tespit edildiği, inceleme raporu ile işletmede imalatta kullanılan yardımcı madde olan Fuel oil ile elektrik emerjisinin üretim için çalıştırılan işçi sayısı esas alınarak 1984 yılının 1985 yılına göre mukaye sesinin yapılarak fark matrah tespit edildiği, davacı şirket vekilinin, ihtilaflı yılda meydana gelen elektrik kesintisi nedeniyle bir süre üretim yapılamadığına, her iki yılda imalatta kullanılan hammaddelerin farklı olduğu, 1984 yılında dışarıdaki haddehanelere 1.733.949 Kg. fason olarak demir çektirildiği halde inceleme elemanınca bu hususun dikkate alınmadığı, tufal firesinin gözetilmediğini kayıtlara intikal ettirilmeyen hiç bir hurda artığının bulunmadığını, davalı idarenin ise bu hususların tamamen aksini iddia etmekte oldukları, mahkemelerince verilen ara kararı sonucu elektrik idaresinden gelen yazıya göre yapılan elektrik tüketimi ile inceleme elamanınca mukayeseye esas alınan elektrik tüketimi arasında farkın bulunmadığı ve 1985 yılında yapılan elektrik kesintilerinin inceleme elemanınca dikkate alındığının anlaşıldığı, davacı şirketin 1984 yılında dışarıdaki haddehanelere fason olarak 1.733.949 kg. demir çektirdiğinin dilekçesi ekindeki belgelerlden anlaşıldığı, buna göre 1984 yılında elde edilmesi ve mukayeseye esas alınması gereken köşebent ve lama demir miktarının (6.481.431-1.733.949) 4.747.482 Kg. olduğu, mukayesede bu miktarı esas alınarak inceleme elemanınca belirlenen randıman hesabı yönteminin izlenmesi durumunda imal edilmesi gereken demir miktarının 3.055.872 kg. bulunduğu, 1985 yılında 1.820.136 kg. köşebent ve lama demir imal edildiğinin beyan edildiği, buna göre kayıt dışı bırakılan demir miktarının (3.055.872-1.820.136)1.235.736 kg. olduğu, 1 kg. lama veya köşebent demirin ortalama 55 lira fason fiyatı ile işlendiği ihtilaflı olmadığından (1.235.736kgx… TL.) … liralık hasılatın kayıt ve beyan dışı bırakıldığının kabulü gerektiği, işlenmiş demirin envanter farkından ortaya çıkan hasılat ile hurda hadde artığı satış hasıtlatlarına yönelik yükümlü iddialarına itibar etmenin mümkün olmadığı, bu itibarla katma değer vergisinin toplam … TL.matrah farkı esas alınarak tarh edilmesi, randıman hesaplanmasından kaynaklanması sebebiyle de cezanın kusur'a dönüştürülmesinin gerektiği, özel usulsüzlük cezası konusunda bir işlem tesis edilmediğinden kaldırılmasının icap ettiği gerekçesiyle kısmen kabul ederek tarhiyatı değişiklikle onayan Vergi Mahkemesi kararının mükellef tarafından kendi lehlerine bozulması istenilmektedir.
Temyiz edilen … Vergi Mahkemesinin … gün ve … sayılı kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49.maddesinin 1.fıkrasında sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisinin bulunmadığı anlaşıldığından tarafların temyiz istemlerinin reddine, anılan mahkeme kararının onanmasına karar verildi.
Sayın kullanıcılarımız, siteden kaldırılmasını istediğiniz karar için veya isim düzeltmeleri için bilgi@abakusyazilim.com.tr adresine mail göndererek bildirimde bulunabilirsiniz.