
Esas No: 2019/9055
Karar No: 2019/24637
Karar Tarihi: 26.12.2019
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2019/9055 Esas 2019/24637 Karar Sayılı İlamı
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılardan ... İnşaat A.Ş. ile ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 01/04/1998 tarihinden 21/09/2012 tarihine kadar dört sene temizlik görevlisi olarak çalıştığını, sonrasında mutfak bölümünde çalıştığını, kazan yıkama bölümünde iki kişi olduklarını, birisi izinli olduğunda diğerinin onun yerine çalıştığını, izinlerinin eksik verildiğini, hafta sonu bir gün izin kullandığını, diğeri izinli olduğunda fazla mesaili çalıştığını, her gün çalışmasının 07:00"da başlayıp 15:00"da bitmesi gerekirken, 18:00"a kadar sürdüğünü, fazla mesai ücretinin ödenmediğini, izinlerinin usulünce kullandırılmadığını, çalışma şartları çekilmez hale geldiğinden iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ile fazla mesai ve yıllık izin alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı ... vekili, davacının yıllık izne ayrılması sonrası işe devam etmediğini, taşeron firma tarafından iş sözleşmesinin devamsızlık nedeniyle feshedildiğini, feshin haklı nedene dayandığından tazminat hakkının bulunmadığını, Bakanlık ile davacı arasında hizmet akdi bulunmadığını, husumet yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, idarenin asıl işveren olmadığını, yükümlülüklerin yüklenici firmaya ait olduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı ... Taahhüt A.Ş. vekili iş sözleşmesini davacının sona erdirdiğini, işyerinin uzak olmasının haklı neden oluşturmadığını, fesih sebebinin haklı nedene dayanmadığını, tazminata hak kazanamadığını, davacının 1998-2012 arası temizlik görevlisi olarak kendi şirketlerinde, 1. aydan itibaren ihaleyi alan diğer şirkette çalıştığını, kendilerinin son alt işveren olmadığını, tüm alacaklarını aldığını, ödemelerin bankadan yapıldığını, İş Kanunu 6. maddesine göre devreden şirket olarak sorumluluğunun iki yılla sınırlı olduğunu ve iki yıllık sürenin dolduğunu, yıllık izinlerini kullandığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Diğer davalı şirket davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacı ve davalı ... Taahhüt A.Ş ile ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 07.03.2019 tarihli bozma ilamı ile karar bozulmuş, bozma ilamına uyulmasına karar veren Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davacı ve davalı ...Ş ile ... vekilleri temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- 07.03.2019 tarihli bozma ilamın ile Mahkemece ıslaha karşı zamanaşımı defi dikkate alınırken dava dilekçesinde talep edilen miktarın zamanaşımına uğramayacağının gözönünde tutulmamasının hatalı olduğu belirtilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yalnızca dava dilekçesinde talep edilen 100,00 hüküm altına alınmıştır. Zamanaşımına uğramayan miktar bozma öncesi belirlenen fazla çalışma ücretine dava dilekçesindeki miktarın eklenmesi suretiyle alacağın hüküm altına alınması gerekirken yalnızca dava dilekçesinde hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3-Yılık izin alacağı hüküm altına alınırken üç davalı olmasına karşın infazda tereddüt oluşturacak şekilde ‘...davalıdan alınarak ...’ şeklinde hüküm kurulması hatalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı ve davalı ...Ş"ye iadesine, 26.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.