Abaküs Yazılım
9. Hukuk Dairesi
Esas No: 2017/1096
Karar No: 2018/1226
Karar Tarihi: 25.01.2018

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2017/1096 Esas 2018/1226 Karar Sayılı İlamı

Özet: (Bu özet Yapay Zeka tarafından yazılmıştır. Hukuki olarak geçerliliği yoktur.)


Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve izin ücreti alacağının ödenmesini istedi. Yerel mahkeme davanın kısmen kabulüne hükmetti. Taraflar temyiz etti. Yargıtay kararı, dosyadaki kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerini kabul etti. Ancak, işverenin yıllık izinlerin kullandırıldığını ispat etmesi gerektiği belirtildi. Ayrıca, işyerinde uygulan Toplu İş Sözleşmeleri ile İnsan Kaynakları Uygulama Esasları Yönetmeliğinde, izin süresine rastlayan tatil günlerinin izin süresine dahil olduğu düzenlemesi iş kanununa aykırı olduğu için dikkate alınamayacağı vurgulandı.
Kanun maddeleri:
- İş Kanunu’nun 59. maddesi: İş sözleşmesinin sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödenmesi gerektiğini belirtir.
- İş Kanunu’nun 56/5. maddesi: Yıllık ücretli izin günlerinin hesabında izin süresine rastlayan ulusal bayram, hafta tatili ve genel tatil günlerinin izin süresinden sayılmayacağını ve işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmeleri ile insan kaynakları uygulama esasları yönetmeliğindeki aykırı düzenlem
9. Hukuk Dairesi         2017/1096 E.  ,  2018/1226 K.

    "İçtihat Metni"

    .....
    DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
    Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
    Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

    Y A R G I T A Y K A R A R I

    A) Davacı İsteminin Özeti:
    Davacı vekili, davacının davalı bankada iş sözleşmesinin feshedildiği 27.02.2009 tarihine kadar çalıştığını, ..... Mahkemesi"nin 2012/212 E. sayılı dosyası ile açılan feshin geçersizliğinin tespiti davasının“… haklı nedenle feshin koşullarının oluşmadığı ancak geçerli fesih koşullarının oluştuğu anlaşılmakla…” şeklinde değerlendirme yapılarak reddedildiğini, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
    B) Davalı Cevabının Özeti:
    Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin İş Yasası’nın 25/II-e bendi uyarınca 27.02.2009 tarihinde feshedildiğini, davacının işe iade davasının reddedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
    C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
    Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
    D) Temyiz:
    Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
    E) Gerekçe:
    1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
    2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.
    4857 sayılı İş Kanunu"nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.
    Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.
    Somut uyuşmazlıkta, fesih tarihinde yürürlükte bulunan Toplu İş Sözleşmesinin 13. maddesi ile işyerinde uygulanan İnsan Kaynakları Uygulama Esasları Yönetmeliğinin yıllık izin sürelerini belirleyen 13. maddesinde “31.12.1995 tarihinden önce bankada çalışmaya başlayan personele 30 günlük yıllık ücretli izin verilir” düzenlemesinin yer aldığı görülmüştür.
    Davacının davalı bankada 11.05.1989 tarihinde çalışmaya başladığı dikkate alındığında, yukarıda belirtilen düzenlemelere göre davacının yıllık izin ücretinin hesaplatılıp hüküm altına alınması gerekirken, 01.01.1996 tarihinden sonra çalışmaya başlayan personele ilişkin düzenlemeye göre hesaplama yapan hatalı bilirkişi raporuna itibarla bu alacağın tamamen reddine karar verilmesi isabetsizdir.
    Ayrıca, 4857 sayılı İş Kanunu"nun 56/5. maddesinde, yıllık ücretli izin günlerinin hesabında izin süresine rastlayan ulusal bayram, hafta tatili ve genel tatil günlerinin izin süresinden sayılmayacağı hükme bağlanmıştır. İşyerinde uygulan Toplu İş Sözleşmeleri ile İnsan Kaynakları Uygulama Esasları Yönetmeliğinde ise İş Kanunu"nun 56/5. maddesine aykırı şekilde, “izin sürelerine rastlayan tatil günlerinin izin süresine dahil olduğu” düzenlenmiştir. İş Kanunu’na aykırı ve işçi lehine şart ilkesinin ihlali niteliğinde olan bu düzenleme geçersiz olup, hesaplama sırasında dikkate alınamaz.
    Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yıllık ücretli izin süresine rastlayan tatil günlerinin kullanılan izin süresinden denetime elverişli şekilde dışlanması gerektiğinin düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
    F) SONUÇ:
    Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

    ....



    Sayın kullanıcılarımız, siteden kaldırılmasını istediğiniz karar için veya isim düzeltmeleri için bilgi@abakusyazilim.com.tr adresine mail göndererek bildirimde bulunabilirsiniz.

    Son Eklenen İçtihatlar   AYM Kararları   Danıştay Kararları   Uyuşmazlık M. Kararları   Ceza Genel Kurulu Kararları   1. Ceza Dairesi Kararları   2. Ceza Dairesi Kararları   3. Ceza Dairesi Kararları   4. Ceza Dairesi Kararları   5. Ceza Dairesi Kararları   6. Ceza Dairesi Kararları   7. Ceza Dairesi Kararları   8. Ceza Dairesi Kararları   9. Ceza Dairesi Kararları   10. Ceza Dairesi Kararları   11. Ceza Dairesi Kararları   12. Ceza Dairesi Kararları   13. Ceza Dairesi Kararları   14. Ceza Dairesi Kararları   15. Ceza Dairesi Kararları   16. Ceza Dairesi Kararları   17. Ceza Dairesi Kararları   18. Ceza Dairesi Kararları   19. Ceza Dairesi Kararları   20. Ceza Dairesi Kararları   21. Ceza Dairesi Kararları   22. Ceza Dairesi Kararları   23. Ceza Dairesi Kararları   Hukuk Genel Kurulu Kararları   1. Hukuk Dairesi Kararları   2. Hukuk Dairesi Kararları   3. Hukuk Dairesi Kararları   4. Hukuk Dairesi Kararları   5. Hukuk Dairesi Kararları   6. Hukuk Dairesi Kararları   7. Hukuk Dairesi Kararları   8. Hukuk Dairesi Kararları   9. Hukuk Dairesi Kararları   10. Hukuk Dairesi Kararları   11. Hukuk Dairesi Kararları   12. Hukuk Dairesi Kararları   13. Hukuk Dairesi Kararları   14. Hukuk Dairesi Kararları   15. Hukuk Dairesi Kararları   16. Hukuk Dairesi Kararları   17. Hukuk Dairesi Kararları   18. Hukuk Dairesi Kararları   19. Hukuk Dairesi Kararları   20. Hukuk Dairesi Kararları   21. Hukuk Dairesi Kararları   22. Hukuk Dairesi Kararları   23. Hukuk Dairesi Kararları   BAM Hukuk M. Kararları   Yerel Mah. Kararları  


    Avukat Web Sitesi