22. Ceza Dairesi 2015/11096 E. , 2015/9143 K.
"İçtihat Metni"
Tebliğname No : 6 - 2011/364928
MAHKEMESİ : Manyas Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 21/06/2011
NUMARASI : 2011/33 (E) ve 2011/78 (K)
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Sanıklar A.. D.., Levent Dilmeroğlu, . haklarında mala zarar verme suçuna yönelik kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanıklar hakkında doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, Üst Cumhuriyet savcısı ile sanıklar B.. müdafiilerinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK"un 317.maddesi uyarınca REDDİNE,
II- Sanıklar haklarında hırsızlık suçlarına yönelik kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanıkların saat 19:00-19:30 sıralarında katılana ait çiftliğe gelerek suç konusu eşyaları araçlarına yükledikleri, saat 19:45 sıralarında fark edildikleri, suç tarihinde gece vaktinin saat 19:19 da başladığının anlaşılması karşısında sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK nın 143. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanık M.. A.. hakkında tekerrüre esas alınan ilamlarda 765 sayılı TCK"nın 55/3. maddesinin uygulanması karşısında; 5237 sayılı TCK"nın 58/5. maddesine göre suçu işlediği sırada on sekiz yaşından küçük olan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının ve tekerrür nedeni ile infazı kısıtlar biçimde denetim süresi belirlenemeyeceğinin gözetilmemesi,
2- 5237 sayılı TCK"nın 53. maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.11.2015 tarih, 2014/140 E 2015/85 K sayılı kararı ile kısmen iptal edilmiş olduğunun gözetilmesi zorunluluğu,
3- 5237 sayılı TCK"nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanıkların; aynı Kanun"un 53/1-c maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
4- Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, “eşit olarak” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar .. müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMK"nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıklar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun"un 322. maddesi uyarınca sanık M.. A.. hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkralarından çıkartılmasına; hüküm fıkralarından sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili kısımlar çıkarılarak yerlerine “sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK"nın 53. maddesinin uygulanmasına” yazılmasına; hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin kısım çıkartılarak yerine “Sebebiyet verdikleri yargılama giderinin sanıklardan payları oranında ayrı ayrı alınarak hazineye gelir kaydına” cümlesinin yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
III- Sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal etme ve sanık M.. A.. hakkında mala zarar verme suçlarına yönelik kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Çalınmak amacıyla sökülen elektrik panolarının kablolarının kesilerek zarar verildiğinin tespiti karşısında tebliğnameden mala zarar verme suçunun oluşmadığına ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.
Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- İşyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte ve geceleyin işlendiğinin anlaşılmasına karşın 5237 sayılı TCK.nın 116/4, 119/1-c maddeleri uygulanmadan yazılı şekilde karar verilmesi,
2- Sanığın adli sicil kaydında yer alan hükümlülüklerin 18 yaşından küçük olduğu dönemde işlediği fiilere ilişkin olması nedeni ile tekerrür koşullarının oluşmadığı, diğer sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçları yönünden seçimlik cezalardan adli para cezasının tercih edildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın mükerrir olduğu gerekçesi ile seçimlik ceza öngören TCK"nın 116/2 ve 151/1. maddeleri gereğince hapis cezası tercih edilerek yazılı hüküm kurulması,
3 - Kabule göre de;
Mala zarar verme suçu yönünden sonuç cezanın 1 ay 20 gün yerine 50 gün hapis cezası olarak belirlenmesi,
Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet savcısı ve sanık M.. A.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.